رواية اوقعتني في حبها الفصل السادس والثلاثون بقلم الكاتبه إسراء محمود حصريه وجديده

كنت بحلم باليوم إللى تاخدى بالك فى منى انا مش بحبك يا رنا انا بعشقك حته كلمه بعشقك قليله جدا على حبي ليكى رنا انا عمرى ما هسيبك بس انتى كمان متسبنيش سامحينى بقا يا حبيبتى على اى غلط عملتوا فى حقك
رنا دموعها كانت نزلة على وشها من كتر الفرحه ومن كتر الحب إللى هى شافتوا فى عيون احمد وندمت انها حاولت ټنتحر وبدأت تفكر لو كانت محاولتها نجحت وماټت كانت هتخسر أكبر حاجه فى حياتها وهو حب احمد ليها وحمدت ربنا انوا انقذها من المۏت
احمد بدأ يقلق من سكوتها ودموعها إللى نزلة على وشها ..هااا يا رنا سامحتينى
رنا هزت راسها بايوة..مقدرش بعد كل دا مسمحكش
احمد كان حاسس انوا هيطير من كتر الفرحه ..طيب اطلعلك واحضنك ولا اطير ولا اعمل ايه
رنا ضحكت على منظروا المضحك..بس يا مچنون
احمد..بقولك ايه مفيش وقت اطلع انزلى انتى علشان كتب كتابنا بعد 3 أيام
رنا پصدمه..نعم كتب كتاب مين
احمد ببرائه..كتب كتابنا ويلا انزلى مفيش وقت لصدمه
رنا بتوتر ..طيب ثوانى ونزلة
جهزت رنا ونزلت وراحت هى واحمد المول واشتروا الفستان والبدلة وعدوا على القاعه وشافوا الديكورات واتغدوا برا وروحوا
عند آدم ورحمه
آدم..الورق كلوا خلص وهنسافر فى طيارة بكرا
رحمه بحزن ..يعنى مش هنحضر كتب كتاب احمد ورنا ومنه وادهم
آدم..مش هنعرف لان بعد كدا هيبقا صعب نلاقي طيارة نسافر بيها
رحمه..بس انا كنت عايزة احضر كتب الكتاب وافضل فى مصر شويه
آدم..اوعدك يا حبيبتى نسافر بس بعد ما نجوز ونيجي هنا كتير لحد ما تزهقى
رحمه بصتلوا بفرحه ..بجد يا آدم
آدم ببتسامه انوا قدر يخليها تبتسم ..اة يا حياتى كلها
رحمه ..ربنا يخليكى ليا
آدم ..اتلمى يا بت لحد ما نكتب الكتاب لانى مش مسئول بعد كدا عن افعالى
رحمه بخجل ..لا وعلى ايه انا طالعه اجهز شنطتى
وطلعت جرى على اوضتها
تانى يوم الكل كان واقف فى مطار القاهرة الدولى بيودع آدم ورحمه وغادة وحسين
رحمه وعشق كانوا حاضنين بعض وبيعيطوا
عشق بدموع ..هتسبينى لوحدى تانى يا رحمه
رحمه بدموع ..هرجع تانى ليكى قريب بس انتى شدي حيلك بقا انا عايزة لما ارجع ابقا خالتو
عشق اكسفت من كلام رحمه ..مش دلوقتى يا رحمه
رحمه..لا بقولك ايه انتى ومراد لازم تجيبوا بيبي العب بيه مليش دعوه
مراد قرب من عشق وحط ايدوا حولين كتفها ..قريب اووى هتبقي خالتو مټخافيش
رحمه..ايوة هو دا الكلام
آدم..يلا بقا يا رحمه هنتاخر
رحمه ..حاضر
حضنت رحمه عشق لاخر مرة وركبت هى وادم الطيارة
عشق اول ما آدم ورحمه وغادة وحسين مشيوا بعدت عن مراد وبصتلوا باستحقار وراحت ركبت العربيه من غير ولا كلمه
مراد اتنهد وخرج وركب العربيه وصلها لحد الفيلا وسابها ومشي
عدى 3 أيام وجه اليوم المنتظر يوم كتب كتاب شلة المجانين
عند عشق راحت من اول اليوم عند مامتها وراحت مع رنا ومنه البيوتي سنتر وجهزت نفسها وكانت لبسه فستان دهبب رقيق وحطت ميكيب خفيف
منه لبست فستان اوف وايت وحطت ميكيب رقيق
رنا لبست فستان من الون البنى وحطت ميكيب خفيف
مراد لبس بدلة شيك رصاصي
ادهم لبس بدلة سوداء وقميص اسود
احمد لبس بدلة زرقاء وقميص ابيض
احمد وادهم راحوا البيوتى سنتر علشان ياخدوا منه ورنا
بس مراد استأذن وراح مشوار وقالهم هيطلع على القاعه على طول
عند رنا ومنه كانوا متوترين 
رنا..انا خاېفه اووى يا منه
منه بثقه ..اجمدى يا بت فى ايه
رنا ..يعنى انتى مش خاېفه
منه ..لا طبعا مش خاېفه وكملت بتوتر انا مړعوبه
عشق ضحكت على منظرهم..اسكتى منك ليها العرسان وصلوا
منه مسكت ايد عشق قبل ما تخرج ..لا بلاش