الفصل الرابع (أسيا) بقلم حنان عبدالعزيز

حسين بيه متجوزش ولا عنده ولاد اعتبر ظافر ابنه ورباه طول الفتره الى فاتت لحد ما بقا راجل وهو الى ماسك شغل العيله كله بس حسين بيه اوقات بيتعب علشان حكم السن وكده فسلم كل حاجه لظافر بيه بس يا ستى ودى كل الحكايه 
نظرت اسيا امامها بتفكير وه دا كيف الأفلام بحكايتهم دى ناقص يبقى عنده خطيبته العجربه علشان الروايه اكده تكمل 
ضحكت فوقيه بمرح لا ظافر بيه مش خاطب بس قريب ممكن يخطب علشان عمه طلب منه كده يطمن عليه يعنى قبل ما ېموت بس لسه مفيش حاجه رسمى 
تظرت اسيا بغيظ ودى مين المخبوله الى هتتجوز الحيطه دا ده امها داعيه عليه سبع مرات فى ليله الجدر واللهى 
مسكت فوقيه يديها بضحك طيب يلا يا أسيا دا انتى مصېبه تعالى اوريكى الشغل تعالى............. 
_وحشتنى اوى يا سليم 
 سليم اليه بحب واشتياق وانتى كمان يا قلب سليم 
خرجت من  بعتاب كده دى كلها غيبه يا دكتور اييه الى يخليك تغيب عنى كل دا 
ابتسم لها بحنان معلش يا حبيبتى شغل فى البلد وانتى عارفه الحج مش بيحب أتأخر عنه وعايزنى افضل معاه على طول 
نظرت اليه بضيق ااه باباك الى لسه مش متقبل جوازتنا مش كده 
مسك زراعيها بحنان وبعض التوتر هيتقبلها يا حبيبتى هو بس مكنش عايزنى اتجوز من القاهره وخلاص 
نظرت اليه متهكمه اومال تتجوز بنت عمك زى تقاليدكم دى 
بدا التوتر على وجهه من كلامها التى تقوله بدافع السخريه ولكن لا تعرف ان ما قالته صحيح بالفعل وانه متزوج من ابنه عمه حتى قبل زواجهم وهو لا يعلم لكن سرعان ما اخفى توتره واقترب منها بهدوؤ وحب بس انا فى النهايه متجوزك وبحبك انتى مش كده 
نظرت اليه بهدوؤ ليقترب منها عابثا بخبث طيب وحشتينى على فكره 
ابتسمت بخجل ودلال سليم الاه 
حملها بضحك قلب سليم والله 
لتصل ضحكاتهم عنان السماء ويعوضوا فتره الاشتياق السابقه وهو يزيح من امامه اى تفكير فيما حدث فى البلد قد يعكر صفو حياته مع محبوبته وزوجته............ 
كان يجلس خلف مكتبه بكل جديه وهو يعمل على بعض الأوراق بتركيز شديد وهو يشمر قميصه الابيض وربطه عنقه مفكوكه قليلا وجاكت البدله بجانبه لتبرز عضلات يديه الجميله بقوه فكان منظره يخطب الانظار من الرهبه والوسامه فى ذات الوقت
ليسمع طرقات على الباب ليسمح للطارق بالدخول لتدخل السكرتيره بجديه وعمليه شديده مستر ظافر الفرع بتاعنا الى فى امريكا بعتت فكس لحضرتك بوجود مشاكل فى الادوات والاجهزه وان شاهندا هانم مش عارفه تسيطر على الوضع هى ومستر كريم 
تنهد بضيق ليأخذ منها الأوراق ويقول پغضب وهى من امتا شاهندا ولا كريم بيعرفوا يعملوا شغل كويس لازم اشيك على كل حاجه بنفسى يعنى 
ثم نظر الى السكرتيره بجديه وصرامه ساره حضرى شنطتك وجواز