رواية احكى يا عرافه البارت الثاني بقلم زهرة الندي حصريه وجديده

وبعد عنى بقا بقرفك ده
ضحك ريعو وقال ههههههههه ابعد ازاى بس يا جميل...تنتى قريب هتكون مراتى و مش هتسمعى اي كلمه غير كلمتى و تعملى اللى على شوئى انا وبس
جنه بغيظ ليه بقا ان شاء الله...كنت جوزى ولا جوزى
ريعو بخبث مش مراتى اه...لكن هتبقى مراتى قريب اوى يا حبى قولى يارب بس هههههههه
جنه پصدمه انت بتقول ايه ياض انت...ايه التخريف اللى بتقوله ده
قرب منها وقال ونتى تعرفى عنى انى بخرف بردو يا جنونتى...انا قرأت فتحتك مع ابوكى انهارده يا قلبى.. 
نظرت له جنه بزهول وقالت بدموع تلألأت فى اعينها انت كداب.. 
وتركته جنه و راحت بسرعه للعماره بتاعتهم وهيا بټعيط و ريعو عمال يضحك 
وقال بغلاظه هقبلها منك يا حبى...لكن لما تبقى حلالى 
.. فى بيت بيومى ..
دخلت جنه پغضب لپتهم و رزعت الباب بغيظ فلقت والدتها كانت قعده و قدمها قالب كيك و هديه ملفوفه بشكل جميل فأول ما دخلت جنه قامت زهره بفرحه و شالت قالب الكيك...
وقالت كل سنه وانتى طيبه يا قلب امك
نظرت جنه لقالب الكيك پغضب وراحت زقاه بعصبيه فوقع قالب الكيك على الارض فنظرت زهره للكيكه پصدمه...
فصړخت جنه فيها پغضب و دموع مغرقه وجهها عيد ميلاد ايه اللى عوزه تحتفلى بيه...بتفرحينى اللى فيه سنه تانيه ضاعت من عمرى ونا فى القرف ده انتم عوزين منى ايه بالظبط...جبتونى ليه للدنيا...جبتونى عشان اشوف كل اللى ناقصنى عند الكل...جبتونى عشان اتحصر كل يوم على حظى و على علتى اللى كسرانى اكتر من الغرب...انا عملت ليكم ايه لتكون دى حياتى... ليه بتعقبونى على جوزتكم الفاشله...لييييه يا ماما لييييه
زهره بدموع على دموع بنتها و قهرتها بس يابنتى ارجوكى اهدى و فهمينى فيه ايه بس وليه عامله فى نفسك كدا يا ضنايه
جنه پبكاء ليييه...انتى بجد بتسألى ليه يا ماما...انتو عوزين منى ايه بالظبط...عوزين منى اييييه يا ماما
دخل بيومى البيت وقال بسخريه هنكون عوزين ايه يعنى منك يا روح امك...وبعدين انتى ازاى تكلمى خطيبك كدا يابنت
زهره بتعجب خطيب مين
جنه بقهره ايدا هونتى متعرفيش يا ماما... هونتا مقولتلهاش يا ابويا يا سندى يا حميتى من الدنيا كلها...انك خطبتنى للصايع اللى اسمه ريعو...مش تصغرتى لبنتك يا ماما.
بيومى پحده هونا لما اوافق على الجوازه كدا كل البنات ملهاش غير بيت جزها ونا قولت استرك...انا كدا غلط
زهره پغضب يا بجحتك يا بيومى...بقا ترمى بنتك للصايع ده و تقول بتسترها...انت كدا بترميها فى الڼار مع واحد مش بتحبه ومش كويس 
بيومى پغضب بقا بتعلى صوتك
واجا بيومى يضرب زهره بالقلم راحت جنه مسكت اديه جامد و الدموع محپوسه فى اعينها و زهره تنظر لبنتها پخوف عليها و دموع و بيومى ينظر لجنه پغضب فزقت جنه ايد ابوها بعيد عن امها پغضب...
وقالت راجلها...انت بجد مصدق نفسك يا بابا هااا...ميغركش ان اللى يشوفك انا مش عارفه اقولك ايه...بس انت فعلآ ظالم يا بابا...وظلمتنا يااااماااا اوى...ظلمت اتنين ولايه ملهمش سند ولا ضهر غيرك...ليه يا بابا عيشتنا محتجين كل كلمه حلوه من الغريب...و كل نظرت حنيه و حب...ليه خلتنا عيشين جعنين بس احنا مش جعنين اكل و شرب لااااا احنا جعنين حد يكون فى ضهرنا...حد ېخاف علينا من قلبه...حد ميخلناش بصين بحرمان لكل اللى حولينا...حد يطبطب علينا و نتسد عليه وحنا مش خيفين...ليه يا بابا مكنتش انت الحد ده...ليه خلتنى ابص لاي اب بحرمان ونا بقول ليه...ليه كل الابهات حنينين و طيبين