رواية احكى يا عرافه البارت السادس بقلم الكاتبه زهرة الندي حصريه وجديده

لا متستنيش كتير حبيب القلب يرجعلك يا رووووح قلبى...اصل مافيش واحد مېت و يرجع للحياة تانى
جنه بدموع و صډمه أأنت بتقول ايه...فين فارس...فين جوزى يا ريعو
ريعو بغل و حقد جوزك خلاص ماټ يا جنه ههههههه لسه مخلص عليه من دقايق...يا حرام بجد...بقيتى ارمله يا حبى...و عيالك بقو ايتام يا حرااااااام ههههههههه...تكير يا بيبى و بتمنه تكون هديتى عجبتك عشان عيد ميلادك ياحب هههههههههه
واغلق ريعو فى وجه جنه فنزلت دموع جنه كالشلال وهيا تعيد كلام فارس فى ذلك اليوم الجميل الذى انتها نهايه سيأه بفقدان فارس فنظرت للساعه و كان متبقى دقيقه و تيجى 12 فنزلت جنه وهيا تبكى و قعدت على ركبها على الارض فرفعت جنه رسها بدموع نحو الباب لتتفاجأ باولدها يقفون عند الباب يبكون بشده على بكاء امهم ففتحت جنه يديها لهم لتضمهم باڼهيار فجرو الاولاد عليها ولكن لم يكن الوقت معها و قبل ان تضمهم جنه كانت البلوره لمعت بشده و دقت الساعه 2100 بالظبط و كل ده اختفا فى ثانيه اول ما دقت الساعه...
خرجت جنه من الباب بوجه عابس يمتلأ بالحزن و الألم و الحيره فنزلت دمعه من دموع جنه پخنقه على خدها ففضلت جنه مشيا فى ذلك المكان وهيا حسه انها مش عارفه تتنفس وكل حاجه حوليها
ففجأه ظهرت العرافه و نظرت للمكان پصدمه و حيره وهيا بدور على جنه ففضلت مشيا فى المكان وهيا مش لقيا جنه 
ولكن فجأه تنهدة براحه عندما لقت جنه جالسه ارضآ ضمت قدميها لصدرها و حضنه نفسها زى وضع الجنين...
فقتربت منها وقالت بتنهيدت راحه قوليلى قعده كدا ليه يا جنه
جنه بتعب رفعت وجهها وقالت تعبت يا عرافه...تعبت من كل حاجه...انا مبقدش عارفه نفسى...شريره ولا طيبه...ساذجه ولا نصحه... ذكيه ولا عبيطه...قويه ولا ضعيفه...انا مين...انا مخدوعه ولا انا اللى بخدع...انا انسانه ولا شيطانه...انا عدله ولا ظلمه...انا اساسآ حيه ولا مېته...فضلت طول عمرى راضيه و بدعى ان حياتى تكون احسن فى يوم...لكن بعد اللى اتمنيته اتحقق شفت نفسى اتعس انسانه فى الدنيا دى كلها...انا مبقدش عارفه نفسى يا عرافه...انا مييييين
حطت العرافه اديها على كتف جنه بإبتسامه حنونه وقالت انتى انسانه يا ليالى...و زى مافيكى مميزاد فيكى بردو عيوب...مافيش حد كامل فى الدنيا دى يابنتى غير ربنا واحد احد رب الكون و السبع سموات...انتى غلطى اه يوم ما فكرتى انك دايمآ كنتى شيفه الجزء البرانى وبس...اما اللى جوا الانسان مكنتيش شيفاه يا جنه...او مكنتيش عوزه تشفيه...لانك كان نفسك ترتاحى...لكن اختارتى الناس الغلط اللى تلاقى رحتك معاهم...فكرتى فى يوم ان سكات امك ده ضعف...مع ان بالعكس...سكوت امك ده قوه...الام القويه اللى تكون شيله مرار الدنيا دى و بتعامل الكل بنيه صفيه مفيهاش اي شړ ولا اذا للناس يا جنه...اتمنيتى ان ابوكى القاسى ېموت و ماټ و شفتى ايه اللى جرا بعد ما ماټ...اتمنيتى امك تطلق من ابوكى و اطلقت و اتجوزت من صاحب المطعم اللى اتمنيتى امك تتجوزه و ترتاح...وديها اتجوزته و شفتى انتى جرارك ايه من الراجل الطيب اللى كنتى مفكراه انسان وطلع حيوان...اتمنيتى تتجوزى من زميلك زين و اتجوزتيه فى السر فى الضلمه...وديكى شفتى حياتك معاه كانت عباره عن ايه...تالت حاجات اتمنتيها فى حياتك وشفتيها وهيا بتتحقك قدامك و مستحملتهاش يا جنه...كل اللى شفيهم طيبين هما اكتر ناس اذوكى واللى سفتيهم اشرار و ضعاف هما اكتر ناس كانو جنبك و دعموكى و سندوكى اكتر